Page 19 - Hersenletsel.. en dan?
P. 19

                     Ellen Kleipool is alleenstaande moe- der en oma. Na een zeer hectische tijd in haar persoonlijke leven, kreeg ze in 2016 een herseninfarct, op 59-jarige leeftijd. Afgezien van een zwakkere linkerarm ontstond er geen fysieke uitval. Een revalidatietraject was dan ook niet aan de orde. Het leven van Ellen veranderde echter helemaal.
“Ik ben heel chaotisch en druk in mijn hoofd geworden. Ik kan niet goed onthouden en concentreren. Lekker een boek lezen lukt niet meer. Ik raak snel overprikkeld door geluid en licht En mijn lontje is een stuk korter. Ik ben snel vermoeid en moet de hele dag keuzes maken. Dit alles heeft grote ge- volgen, ik ben op mijn werk als dialyse- verpleegkundige uitgevallen.”
“Er veranderde ook veel in de relatie met mijn drie zoons en hun gezin. Door mijn hersenletsel had ik meer hulp no- dig, tegelijkertijd wilde ik mijn zelfstan- digheid niet kwijt. Ze wisten niet wat ze met mij aanmoesten. Ik wist ook niet wat ik met mezelf aan moest. Er was toenemend wederzijds onbegrip en ik voelde me steeds meer afgebrokkeld. Ik moest vaak huilen, sliep slecht, werd angstig en steeds onzekerder.”
“Ook vriendschappen veranderden. Vriendinnen raakten geïrriteerd en ba- gatelliseerden wat er aan de hand was. Ik kreeg het gevoel dat ik niet serieus werd genomen en dat ik me moest verantwoorden voor dingen die ik echt niet anders kon doen. Soms twijfelde ik of ik me niet aanstelde.”
“Ik ben een doorzetter en optimist.
Ik bleef maar doorgaan en dingen proberen, maar het lukte gewoon niet. Ik werd steeds verdrietiger en verloor mijn zelfvertrouwen. Uiteindelijk zat ik tegen een burn-out aan.”
“Uiteindelijk zat ik tegen een burn-out aan.’’
Via een collega kwam Ellen in aanra- king met Hersenz. “Bij Hersenz dacht ik: wauw, dit is het gewoon. Ik herkende mezelf in de verhalen van lotgenoten. Dat was fijn maar ook heel confronte- rend, want ik besefte: dit is dus wat het is. De eerste tijd was ik opstandig en verdrietig.”
“De thuisbehandelaar van Hersenz heeft veel goeds gedaan in de relatie met mijn kinderen. Ze heeft aan hen uitgelegd wat precies de gevolgen
zijn van mijn hersenletsel. Zij kon het vertellen zonder de emotionele lading waar ik zo’n last van had. Tegelijkertijd liet ze mij ook de kant van de kinderen zien, zodat ik ook hen beter kon begrij- pen. Het waren heftige, harde gesprek- ken, maar wel eerlijk en met respect naar elkaar. Mijn zoons ontdekten dat de thuisbehandelaar er ook voor hen was. Zonder deze gesprekken waren we elkaar deels kwijtgeraakt.”
“Ik mis het begrip van de buitenwereld. Bij Hersenz vind ik steun en kracht
om daarmee om te gaan. Samen met groepsgenoten en de thuisbehandelaar heb ik opgeschreven wat ik écht voel en wat mijn beperkingen zijn. Hiermee kan ik beter uitleg geven aan mijn omgeving.”
“Het blijft toch elke keer afwegen. Ik leer naar mezelf te luisteren en me af te vragen: wil ik dat, kan ik dat, ben ik er niet te moe voor? Bewustere keuzes maken en daarin duidelijk zijn, heeft een positief effect op mijn relaties. Bij- voorbeeld wél gezellig koffie drinken bij mij thuis, maar de lunch buitens- huis. Ik kan langzaamaan makkelijker dingen loslaten. Ik kijk nu naar mijn mogelijkheden en zie deze als een tweede kans!”
Daginvulling
BSO
Ontwikkelings- gerichte activiteiten
Wonen
BEHANDELING HET VERHAAL VAN ELLEN
(begeleid) Werk
Behandeling
Hersenz.nl Fysio-ergotherapie Gedragskundige behandeling Logopedie
Ondersteuning thuis
Wonen in een beschermde
woonomgeving
Wonen in een appartement
met zorg op afstand activiteiten Ambulante zorg
Voor jezelf Voor het gezin
Ambitie Vrijwilligerswerk Arbeidsmatige
De impact van hersenletsel op mijn relaties
| 19
     




































































   17   18   19   20   21