In onderstaande vlog vertelt onze bestuurder Jody Cath over hoe zij perspectief houdt, nu we in een volgende fase komen van meer versoepelingen en meer vrijheden. Ze deelt haar perspectief in de hoop dat dit ons energie geeft om deze tussenfase nog even vol te houden.

Hieronder delen enkele medewerkers hun verhaal over hoe zij perspectief houden:

  • Piet Nolting (37), recruiter, vertelt over hoe hij eerst even moest wennen aan al die online vergaderingen. Inmiddels draait hij daar zijn hand niet meer voor om. Sterker nog, hij ziet ook de voordelen van wat nu het nieuwe normaal is gaan heten. “Een boodschap om mee te geven? Tjee, nou… ik zou mensen willen aanraden om er gewoon te zijn voor elkaar. Iedereen vindt het leven lastiger in deze tijd dan voorheen. Spreek je daarover uit. Deel wat je dwars zit. Dan ben je niet meer alleen. Door je uit te spreken wordt wat nu groot is in je hoofd een stuk kleiner. Zo houd ik perspectief.” Lees hier zijn verhaal.
  • Annelies Bax (56), begeleider op Brink 1-3 in bij SWZ Zonhove in Son vertelt over hoe zij heeft ervaren dat het team waarin zij werkt in coronatijd alleen nog maar hechter is geworden. En dat er in coronatijd nog steeds een heleboel kan. Als je maar wilt.  Zo startte Annelies met een studie waardoor ze perspectieven ontdekt die ze eerst helemaal niet zag. “Als ik maar kan blijven groeien. Zo hou ik perspectief.” Lees hier haar verhaal.
  • Rianne Kessels (48), adviseur marketing & communicatie, vertelt over hoe het leven in coronatijd heel overzichtelijk werd en achteraf als een soort bezinningsperiode heeft gevoeld. Daardoor borrelde als het ware vanzelf de vraag op: wat is nu echt belangrijk?!  Verbinding is heel belangrijk voor Rianne, zowel op het werk als privé bij al haar muzikale activiteiten. Groot was dan ook de ontdekking dat er online ook nog heel veel mogelijk is. Mede dankzij de betekenis die online ontmoeten nu heeft, voelt dat niet langer als wakker worden na een winterslaap. “Daar wil ik ook niet op die manier naar kijken. Ik kijk liever naar de mogelijkheden. Anders houd je geen perspectief.” Lees hier haar verhaal.
  • Willem Snijders (39), bedrijfsleider van lunchroom De Keyser in Helmond, kreeg te maken met de (tijdelijke) sluiting van de lunchroom. Inmiddels heeft Willem in 14 maanden corona-crisis alle denkbare zeilen van zijn flexibiliteit moeten bijzetten om perspectief te houden. Meest gestelde vraag in die 14 maanden binnen lunchroom De Keyser: wat kunnen we wel?! Het antwoord? Dat was telkens anders. “Halverwege dacht ik: man, hoe hou ik dit vol? Dit is intensief! Maar als ik nu terugkijk, is de tijd voorbij gevlogen. En die periode heeft ook veel opgeleverd. Meer rust thuis bijvoorbeeld. Op het werk was er ook meer ontspanning. We hadden meer tijd voor elkaar. Gewoon ook gekke dingen bedenken om te doen samen met cliënten. Ik denk dat zij zich nu nog meer betrokkenen voelen bij het team dan daarvoor. Dat blijft, denk ik.“ Lees hier zijn verhaal.